kavacık

istanbul'un bir semti.
bir gün konya'dan istanbul'a gidiyorum. kızın biri bindi konya otogarında. yolculuk başladı. kız en ön koltukta oturuyordu. yerinde duramayan,en fazla 19 yaşında gösteren biri. şoföre seslendi. "aman abim ben kavacık'ta ineceğim." tamam dedi şoför. kız yanındakiyle muhabbete başladı. "kavacık'ta benim ablam var. mutlaka orada inmem gerek. kaybolmasam bari. sen nerede ineceksin? sen de mi kavacık'ta ineceksin?" yanındaki bayansa gülümseyip kısa cevaplar vermekle yetinen biriydi. her mola yerinde kız tutturuyordu. "ben kavacık'ta ineceğim." çorum'da böyle, bolu'da böyle. artık kızın sesi ve cümlesi beynimde yankılanmaya başlamıştı. esenler'de inecektim, arkadaşım karşılayacaktı beni. ama artık ne arkadaşım ne de esenler umurumda değildi. ben de kavacık'ta inmeliyim gibi çılgın bir fikir geçti aklımdan. beni bekleyen arkadaşımın telefonuyla kendime geldim. kız da kavacık'ta "aa şuradaki mavi tişörtlü artisi görüyor musun şoför abi, o benim ablam!" deyip indi. ne kavacık'mış arkadaş...