bugün

ey hayat

şimdi ben, yok denecek kadar çokum.
firardayken insan ve buz kesiyorken hava,
soğuk en çok parmak uçlarıma yakışmaz.
şimdi vakit seyir defterimde yorgundur,
şimdi feryat en çok sesimin tonunda vurgundur

ve şimdi hayat;
cevabini bildiğim en zor sorudur.

kuleler yaptırdım içime
11 eylül gibi vurulmak isterim.
kalbini çarpanlarına ayıra bilen varsa gelsin.
yoksa, zerafet bu başta döndürme kuvveti değildir.
cüceler yaptırdım içime,
görmek isteyen varsa eğilsin.

(cüneyt ergün)
© copyright 2005 - 2026