gammaz

yönetim görevlendirirse olmak istediğimdir.

bu yüzden buraya geçmişteki ispiyonlarımı bir özgeçmiş tadında aktarmak istiyorum.

efendim öncelikle ben, kimsenin gözünün yaşına bakmam. iş hayatında duygusallığa yer yoktur malum. hata yapanı affetmem, direkt silerim tek kalemde. acımasızlığımla ünlüyümdür ben buralarda.

mesela, kardeşimin bir sevgilisi olduğunu hemen yetiştirmiştim. zaten küçükken de her bokunu ispiklerdim. kuzenlerimin yaramazlıklarını teyzeme amcama anlatırdım. anlatırken de kurdeleli uzun ipek gibi saçlarımı okşar, pembe simli cicili bicili barbie eteğimin ucuyla oynar, uzun kirpiklerimi kırpıştırır, en tatlış sesimi seçip en masum ifademi takınırdım ki, kimse bana gıcık olmasın. dayımın fazladan yediği zeytinyağlı dolmaları hemen gider söylerdim.

kameralı telefonlar icat edildiğinde, daha ileri bir teknoloji kullanmaya başladım ve resimler çekip devam ettim bu yoldaki gelişimime. dayımın sigara içerken fotoğraflarını çektim gizlice, sonra dedeme sanki normal fotoğraflar gösteriyormuşum da, arada yanlışlıkla onu da göstermiş gibi davrandım. dedem dayımı azarlarken de hafiften gözyaşı döktüm istemeden olmuş gibi.

ama asıl gammazcılığımı okuldayken yaptım. yanımdaki çocuğun benden kopya çekmesine izin verip sonra da, oha ya napıyosunnnnn diye bağırdım. hocaya da ağladım emeğimi çalıyor diye. arkadaşlarımın ailelerinden sakladıkları 1leri 0ları hep ben yetiştirdim. evlerini aradım, anneleri çıktığında da,''ay hayriye teyzeciiim, ben de cansuyu teselli için aradım, 1 aldı ya bugün ondaaaaan'' dedim. sonra da ''ay siz bilmiyo muydunuuuuzz'' diyip telefonu kapadım görevimi yerine getirmenin verdiği huzurla.

en sonuncu gammazlığım da, babamın annemi aldattığını anneme söylemek oldu ki bu biraz acı bir hatıradır, bunu es geçeceğim.

işte böyle. umarım hakettiğim yere gelirim bir an önce. kabul etmesseniz de siz kaybedersiniz amına koyayim çok da fifi. ama siz yine de alın tabi, sizin kazancınız.

sevgiler, saygılar.