mevtai

ne gitme demeye dilim varıyor ne de kal demeye. şimdi böyle söyleyince duygusal bi ortam oluştu ama kazın ayağı öyle değil.

gitme desem; kalıp kafamızı sikicen olum gozune tir giren frambuazli zigon, saçına roket atar bağlayan kolonyalı sandalye diye.

git desem; gönül razı deyil.

öyle yani.

not: ironiden anlamayan nesle aşina değiliz. özellikle yedinci nesile hiç aşina değiliz.
© copyright 2005 - 2026