mevhibe inönü

yıllar önceydi yaklaşık 17 sene olmuştur.babam o zamanlar gata'da yarbay rütbeli bir ortopedistti.bana anlatılana göre ki yaşım 6 civarı olmalı mevhibe hanım sanırım kolunu kırmış ve babam da kendisinin doktorluğunu yapmıştı.cumhuriyeti kuran o eşsiz neslin günümüzde mumla aradığımız nezaket anlayışı neticesinde meşhur pembe köşke davet edilmiş ve teşekkür amaçlı yemeğe çağrılmıştık.hafızamın bana çağrıştırdığı görüntüler bir bahçe,içinde bir köşk,bir salon ortasında bir koltuk ve mevhibe hanım ve kızı özden toker...hemen sağında bir cam muhafazalı masa ve içinde inönü'ye ait eşyalar ve uçları toplu kılıçlar,bir mutfak,salon kapısının yüksek eşiği,bir bisiklet ve merdivenler...dedimya 6 yaşındaydım ilgimi çeken sadece 2 şey vardı biri kılıçlar diğeri ise sonradan öğrendiğime göre inönü'nün torununa ait olan bisiklet.ben pembe köşkün içinde o bisikletle fink atarken annem ve babam mevhibe hanımın dizinin dibinde annemin eli mevhibe hanımın elinde ve böylece geçen uzun bir süre...meğer oldukça yaşlanan mevhibe hanım ki bir kaç sene sonra vefat etmişti annemi gelini,beni ise torunu sanmaktaymış.o gün yukarıda çalışma odasında metin toker'de varmış ancak onu gördüğümü çok net olarak hatırlamıyorum.daha sonra bir çok kez ziyarete gidip geldik.çocukluğumun en derin anılarından biridir benim için.olayın ehemmiyetini,kişilerin ve mekanın önemini o yaşınızda kavrayamıyorsunuz çünkü zaten askeri bir ortamda yaşayan bünye atatürk'ün silah arkadaşı,cumhuriyetin kurucuları olan bu kişi ve ailesinin değerini,ortamda ki ciddiliği herhangi bir komutan,genarel evinden farklı algılayamadığından olsa gerek o bisiklet üzerine odaklanıyor.