get up stand up

akıllara bob marley'in mi yoksa faruk versiyonunun mu yerleştirdiği bilinmeyen sözcükler.

fakat benim bu sözleri kullandığımda aldığım tepki başka bir komedi karakterini aratmayacak türden:

güneydoğu'da ıssız bir dağın zirvesinde pusudayken, sabahın 4'ünde, mevzide uyuklamak bir yana dursun, rüyalara dalmış iki askerime artık söylenecek bir söz kalmamıştı. silahımla dürtüp uyandırdıktan sonra nefes filminin sahneleri aklıma geldi hatta * Ama o da çok demode olmuştu. ve derken gözlerini ovuşturan askerlere söylendim:

- "get up! stand up! don't give up the fight!"

boş bakışlara bir süre baktım, yılgın bir gülümsemeyle arkamı dönüp uzaklaşırken şu diyaloğu duyup yarıldım:

- "ne dedi lan?"
+ "ne bileyim aq, 'kalkın, alın gece görüşleri gözetleme yapın' dedi heralde, hem sen niye uyuyon ki?"
- "kazma, sen uyanık kalacaktın, komtan gelirken haber verecektin ya"