faşizm

altında derin bir "gruplaşma ve güvende hissetme" ihtiyacının yattığı insan patalojisi. Hastalık derecesinde çocuklarını korumak isteyen anne, mahalledeki tüm çocukları kovalayabilir. Hastalık derecesinde vatanını seven ve korumak isteyen lider de diğerleri ölsün der. Bir yere ait olma, bütünleşme ve güçlenme isteği duyan, kendini birey olarak hissedemeyen, zayıf, kompleksli insanların, tek çıkar yolu bir gruba ait olup onu kanının son damlasına kadar korumak gibi görünebilir. Diğer insanlarla veya soyutladığı her neyse onunla empati kuramaz hale gelir. Giderek kronikleşen bu soyutlama ve soyutlanma isteği bir yaşam felsefesi ve seçimi haline dönüşünce kıyamet kopar. Keşke fiziksel hastalıklar gibi mikroskop altında görünüp de teşhis edilebilse ve insanların bunu anlamak bu kadar vaktini almasa. Yüzyıllardır insanlar bu korku ve güvensizliğe yenik düşerek bir birlerinin canını almaktadırlar. Umarım uzaydan bizi izleyip "vay anasını be" demiyolardır.