alışıyorum

alışıyorum çekilmezliğime,
bin beter hallerime,
cehennemim olan yokluğunda
yanlışlar yapmaya,
boşluk doldurmaya alışıyorum...
alışıyorum aynada gördüğüm kaybedilmiş masumiyete,
aldanışa,
kayboluşa,
yalvarışa,
yakarışa,
yanışa ve yanlışa alışıyorum...
alışıyorum çalmayan telefona,
unutuluşa,
sarsılışa,
zamansızca ilerleyen zamana alışıyorum...
alışıyorum dönmeyişine,
görmeyişine,
özlemekten vazgeçmeye,
vazgeçip unutmaya,
unutup yaşamaya alışıyorum...
alışıyorum alışmaya çalışmaya,
alışamadığım tüm sancılara,
kahroluşlara,
dinlemediğim şarkılara
ve bilmediğim yazgılara alışıyorum...
sonum ne olur bilmiyorum,
mecbur kalıyorum,
derinde kalıyorum,
nefes bile almıyorum
ve artık şaşırmıyorum,
alışıyorum...