kaan sezyum

son sayıdaki penguende hafifçe gündeme, kendi üslubuyla değinmiş. eşini kaybetmesine rağmen adam dimdik.

aslına bakarsan hem garipsedim hem de sevindim. yani böyle bir şeyin ardından insan kendini biraz hırpalamalı diye düşünüyorum. salakça bir düşünce belki ama ne bileyim ben öyle yaparım. umarım bu olayla gerçekten yüzleşiyordur ve yakında sağlıklı şekilde hayata karışır tekrar.

lise öğretmeni klası yakalamak istemem ama yazımın sonuna gelirken cümlelerimi toparlıyım. şuna benzer bir şey yazmıştı bu hafta ve hakkaten koydu bana: "arkadaşlarla olunca iyi ama yalnız kaldığında zor. özellikle sabah kalktığında ve gece uyumaya çalışırken". ne diyim allah sabır versin.