psikokinezi

tamamen konsantrasyonla alakalıdır. kim ki kimsenin olmadığı bir odada bir mum yakıp, rüzgar etkisi olmadan, hatta nefesini bile temkinli alarak o ateşe etki etmeden odaklanırsa, ve ellerini iki yanına kapatıp, ateşin hangi yöne eğilmesini istediğini hayal ederek bunu gözünde canlandırıp o ateşe gitmesini istediği yöne hareket etmesi için emir verir nitelikte bir düşünce enerjisi yollarsa, sonunda görecektir ki, o mum alevi istediği yönde ortadan kırılmışcasına eğilmiş olacak. fakat bu durumda konsantrasyon o kadar önemlidir ki, başarıya ulaşılan ilk anlarda kişiye gelen ufak bir heyecan bile, neticenin sıfırlanması anlamına gelir, haliyle olaya olan güven de azalır. heyecanlanıp, "ben oldum" denecek bir durumsa zaten mevcut değildir. nitekim, bu herkesin içinde keşfedilmeyi belkeyen bir enerji boyutundan ibarettir.