ayrılık

sebepsiz bir üşüme başladı önce. Gidip içeri kombinin derecesini arttırdım, ama buda yeterli olmadı nedense. Galiba benden sadece doğalgaz faturasının acısı çıkmayacaktı. Üşüme ücretini peşin alıyordu zaten. Biraz titreme başlayınca tırstım hafiften. Düşünmemeye çalışmak giderek zorlaşıyordu ve sanki hiç bir şey olmamış gibi davranmaya çalışmakta anlamsızlaşıyordu dahada. Dışarı çıkmam lazım gibi hissettim. Kapıyı kilitlerken dondum kaldım bir anda, anahtarlık gözüme çarpmıştı. Bana o hediye etmişti bunu. Bende ona ne güzel bir kolye almıştım bi keresinde. Sonra sevgililer gününde gittiğimiz o taksimdeki mekanda.....

Gözümün önüne gelmeye başladıkça eski anılar üşüme yavaş yavaş geçmeye başladı. Sıcak bastırmaya başladı şimdi de. içeri girmek için kapıyı açmaya çalıştım ama kilit bir türlü dönmedi. Sonra ben biraz daha zorladım. Kilit dahada keçileşti. Sonra kilidi açmak için uğraştım, uğraştım, uğraştım. Ağlamaya başladım aniden, kapıyı açamadıkça katlanarak artıyordu hüzün. Yarım saat sonra içeri girdiğimde hala çok sicak geliyordu.Sanırım kombiyi kapamanın da faydası olmayacaktı....