optipesimist

--spoiler--
Hani zor zamanlar geçirir ya dostluklar
Ya da dostluk olması için;
Zaten gerekir zor zamanlar;

Dostum!
Susma zamanı geldiğinde susmalı insan
Bazen dolup dolup taşsa,
Kıyamasa da ;sıpa;sına susmalı.
Bazı şeyleri görmezden gelmeli insan,
Yanlış olduğunu bile bile görmezden gelmeli.
Bazen de aldırmamalı gereksiz ayrıntılara,
Dostluğunu unutmamalı, kimsecikler için;
Dostunu kırmamalı;

işte öyle bir andayız
Küçük bir rüzgârın hırpalayışlarında;
Kalplerimiz ha incindi, ha incinecek korkusunda
ikimizde yeterince yorgun, bezgin
Gereksiz soğukluklar ve yalnızlıklar içinde;
Özlem dolu, sevgi dolu, küçük çocuk yüreklerimiz
Aklımızda birbirimizden birer parça;
Sanki inatlaşmakta bu zamanla
Öyle neşeli, öyle coşkulu ve öyle masum;

Ama şafak vakti yaklaşıyor dostum!
Karanlık anların en zoru,
Bir o kadar da en güzeli
Güneş doğmadan önceki o an;
Dünyanın en çıplak hali,
Ortaya çıkıyor
Tüm kötülükleri, iğrençlikleri, pislikleri;
Ve ortadan kayboluyor birer birer hepsi.
Tam da o an,
Yanındayım ben senin.
Olmam gereken yerde,
Yüzümde; sıcak gülümsemenin karşılığı
Sıcacık bir tebessüm,
Uzattığın dostluk eline attığım
Adım adım adımlarım
Ve her zaman,
Yanında olacağım&;

Her şeyinle hoş geldin,
iyi varsın, iyi ki doğdun;

Tanımadığım ve hiç tanımak istemediğim insanlar yüzünden seni kırdığım, üzdüğüm onca zaman için; tüm içtenliğimle özür dilerim.

iyi ki doğdun, iyi ki varsın ve iyi ki seni tanımışım. Beraber daha nice doğum günlerini kutlamamız, sonsuza kadar dostluğumuzu sürdürmemiz dileğiyle;

Sevgiler, seni çok seven isigim sana asigim;

gidecek olanlar, zamanı gelince giderler. ama biz, onları hiç unutmayacağız ve yokluklarına alışıp sevgiyle hatırlayacağız...
--spoiler--