hayat

ben istemedim bu kasvet havasını...çaresizliğe gömülmeyi ben istemedim...bu çaresizlik, bu karanlık, bu durgunluk...içinden çıkılmaz bir ecel oldu sanki hayat ama ben istemedim...ben istemedim bu gün ağartmayan geceleri...gündüz gözüyle şiirler yazmak istiyorum sana, yazamıyorum...gözümü gece bürümüş, ruhumu gece...saçım, başım, her yanım gece olmuş...gece almış tüm ayıbımı, aşk bana haram olmuş...halbuki, bendim buram buram teninde yanan...şimdiyse, çocukluğumun siyah beyaz fotoğrafı gözlerime bakan...ne olacak şimdi? hey hayat sana soruyorum; kandırılmak istenen misin yoksa kandıranmı? beni kandırıyorsun...beni martılara, beni sevdaya inandırıyorsun...küflenmiş günler atıyorsun önüme...bölünmüş bir hasret ayazı gibi içim...n'olur artık kandırma beni...hayat, duyuyor musun beni? n'olur konuş! zehirleme artık ruhumu...hadi bana beni sevdiğini söyle! açelyalar açtır üzerime, mor menekşeler açtır...beni iyi bildiğini söyle ve helal et hakkını...hayat...