arkadaş

"arkadaş, cevap bulan gereksinimlerinizdir. o, sevgiyle ektiğiniz ve şükranla biçtiğiniz tarlanızdır.o sizin sofranız ve ocak başınızdır. çünkü ona açlığınızla gelir ve onda huzuru ararsınız.arkadaşınız sizinle içinden geldiği gibi konuştuğunda,
ne 'hayır' demek zor gelir, ne de 'evet' demekten çekinirsiniz.

ve o sessiz kaldığında, kalbiniz onun kalbini dinlemek için sessizleşir.çünkü arkadaşlıkta, kelimeler susunca, tüm düşünceler, tüm arzular ve beklentiler, gürültüsüz bir sevinç içinde doğar ve paylaşılırlar.arkadaşınızdan ayrıldığınızda ise yas tutmazsınız;çünkü onun en sevdiğiniz yanı, yokluğunda daha bir berraklık kazanır, tıpkı bir dağın,dağcıya, ovadan daha net görünmesi gibi...

ve arkadaşlığınızda, ruhsal derinlik kazanmaktan başka bir amaç gütmeyin.çünkü, salt kendi gizemini açığa vurmak peşinde
olan sevgi, sevgi değil, savrulmuş bir ağdır ve sadece yararsız olan yakalanır.

ve arkadaşınıza, kendinizi olduğunuz gibi sunun.eğer dalgalarınızın cezrini bilecekse,meddini de bilmesine izin verin.çünkü salt zaman öldürmek için bir arkadaş aramanızın anlamı olabilir mı?
onu, zamanı yaşatmak için arayın. cünkü o gereksiniminizi karşılamak içindir,boşluğunuzu doldurmak için değil.

ve arkadaşlığın hoşluğunda,kahkahalar, paylaşılan hazlar olsun. çünkü küçük şeylerin şebneminde,yürek sabahını bulur ve tazelenir."

yukardaki satirlar ,menfaatlerin herseyin onune gecmedigi bir dunyanin dilinde halil cibran'in arkadastan anladigi kavramdir.oguttur.anlayana sivrisinek koncertosudur.