yahşi batı

olmamış bu.
filmi; her an gülmeye hazır 13-16 yaş arası bir kitleyle ağzına kadar dolu bi salonda izledim. daha film başlamadan birbirlerine dillerini çıkarıp kahkalarla gülen bir topluluktan söz ediyorum. aslında sevinmedim de değil. her şeye gülecekler, bizi de havaya sokacaklardı. zira gülmek esnemek gibidir.
derken film başladı. bir yada iki kez tebessüm ettiğimi hatırlar gibiyim. kesinlikle ukalalık yaptğımı zannetmiyorum zira bütün salon benim gibiydi. tek bir kez toplu gülme olmadı.
güzel, ince espriler yokmuydu? tabi ki vardı. ama dedim ya tebessüm ettirdi sadece.
film yardı, kopardı,gül gül öldük diyen arkadaşları okuyunca gerçekten şaşırdım.
son olarak gereksiz recep ivedik tartışmaları var. recep ivedik'e gülen kırodur. cem yılmaz'a gülen entellektüel, ince espriyi yakalayan cinoğlu cindir denmeye getirilmiş.
işte bu gerçekten komik.
manyakmısınız nesiniz. cem yılmaz babanızın oğlumu? senaryoyu birlikte mi yazdınız. hoşlanmadıysanız, doya doya gülmediyseniz söyleyin. ne biçim tripleriniz var anlamak mümkün değil.
netice olarak; bu film olmamış. güldürmüyor. zaman ve para kaybı. 5 ay sonra show tv'de izlemek en mantıklı tercih.