calyx

kötü bir yazar ve kötü bir insan olduğunu katiyetle düşünmediğim kişidir. kötü bir yazar olup da iyi kişilerde vardır, tam tersi olaraktan iyi bir yazar olup boktan bir insanlarda vardır.

bendeniz yazarlık kalitesi eleklerimi biraz sıkılaştırarak yazarlık yeteneğini kötü olarak kabul ediyorum şahsının yazarlık yeteneğini veyahut kalitesini başka bir entryde kaleme almayı tercih ediyorum. zaten uludağsözlük gibi taşın pirinçten daha fazla olduğu bir diyarda iyi yazı yazmak bir salaklıktır.

gelelim şahsına, aslında ben bunu kendisine tekil olarak söylemek isterdim. ama bu fikrimi kamuoyuna sunma gibi opsiyonu seçiyorum.

kendisinin dili son derece keskindir aklındaki gayet sert bir üslupla söylemekten çekinmemekte hatta karşı tarafın zemzem kuyularına abdest bozmaktan katiyetle kaçınmamaktadır. dürüst müdür? bendeniz dürüst olduğuna inancım tamdır. bu husus hakkında yazı tura atmış olabilirim eğer yanılıyorsam gönül ferahlığı tükürdüğümü yalarım ve hatta yanıldığımı kabul ederim. zati bendenizin hatalarını hıyarca savunan bir kişi olmadığımı beni yakinen tanıyanlar iyi bilmektedir.

dürüstlük güzel birşeydir ama bunun içine hareket edici kelamlar sığdırınca dürüstlük küstahlık olur. biraz daha yumuşak olsa aklına ilk gelen kelimeleri değil de ikinci gelen kelimeleri seçse, bir sopa olmaktansa bir kılıç olmayı seçse kuşkusuz kafası daha rahat olacak hatta haklı olduğu polemikleri ferahça kazanabilecektir.

çünkü eğer bir kişiye sen ineksin denildiği vakit o kişinin otomatikman aynı kelamı hatta daha fazlasını kullanma hakkı olmakta ve nihayetinde sinir bozucu olaylar yaşanmaktadır. hele ki nick altını işgal ettiğim kişi gibi biraz asabi kişiler söz konusu olursa bu bir felaket olmaktadır.

bendenizin hayat düsturu olan 'memleket dolmuş ibneyle biter mi dürtmeyle' düsturudur, bunu şahsına uygulamasını salık vermekle beraber olur da sinir bozucu mahlukatlarla çebelleşeceği vakit ona klasik ingiliz taktiğini uygulamasını salık veriyorum. şüphe yok ki bunu yaptığı vakit fevkalade rahat ve relax olacaktır.

entryimi özlü bir söz ile bitiryorum;

insanın konuşacak kadar zekâya, ya da susacak kadar akla sahip olmaması büyük bir talihsizliktir.*