bugün
- herkes yatmış görünüyor3
- manifest dinleyen erkek11
- aşk acısı çekiyorum sözlük21
- eğitimde sınav sistemi2
- 07 08 2026 mekke ortak savunma anlaşması10
- üniversiteye kızlar cinsellik yaşamak için gidiyor3
- memurların 4 gün mesai 3 gün tatil istemesi7
- sudekiray'ın 18000 entry kutlaması4
- sudekiray3
- komik olmayan komedyen2
- hükümet değişse ülke düzelir mi17
- kız arkadaşın 4 gündür mesaj atmaması4
- berrak tüzünataç3
- evlenilmeyecek 4 erkek11
- sözlük yazarlarının kıro olmaları7
- fahriye evcen3
- ilk buluşmada öpmeye çalışan kız3
- mesele ne senin benden ayrılman3
- mohamed salah ghaly13
- türkiye7
- aykolik'in iyi bir yazar olması5
- lahmacun yiyen insan kırodur4
- yaz yemekleri5
- ayda bir baklava yiyince kilo alacağını sanmak8
- taşak sütyeni2
- scooter'a 6 kişi binmek5
- gulmekicinyaratilmis11
- taksici muhabbeti5
- insan zamandan ibarettir3
- tofaş2
- spiderman mi döver batman mi5
- trabzonspor7
- mauro icardi3
- gocu4
- dün gece sözlükte yaşanan ahlaksız olay10
- adını yoldaki taşlara yazdım4
- stres yönetimi6
- birleşik krallık3
- trabzon büyükşehir belediyesi21
- arkadaşlar ben güzel miyim6
- opel alman arabası mı sorunsalı6
- doğuda yaşayan yazarlar5
- almanya5
- elalem ne der4
- ispanya7
- mekana müşteri çekecek kadar güzel olmak4
- gocu bay bey birader3
- dost2
- petrol4
- bir erkek ve bir kız arkadaş olabilir mi15
korkutan,
koca adam olurken belki de olmuşken adını duyduğumda çocuk gibi ağlamamama sebep olan tanrı'nın şakalarından biri...
komik değil, biliyorsun.
Yıllar önce Dedemin babası bu hastalıktan kaybetmiş hayatını.
Bu adama Yaşar kemal romanlarında yer vermiş. Yöre insanının hala dilinde olan az-çok iyi bir insan. yüce bir insan.
Feodal sisteme her ne kadar karşı olsam, ilkellikle bağdaştırsam bile... o adamın ağalık yaptığını anlattıklarında heycanlanıp gurur duyuyorum.
insanın atası sonuçta. Hiç görmese de, duymasa da sesini, seviyor.
Ve yıllar önce dedemin abisi bu hastalıkla tanışmış.
Dedem anlatırken ağlardı bazen, tutamazdı gözyaşlarını...
Sigara içmeyin evladım derdi, *
Geçen yıl dedemin yiğeni, babamın amcasının oğlu, o da tıpkı babası gibi tanıştı bu hastalıkla.
Gözlerimle gördüm.
Amca dediğim, elinde büyüdüğüm insanın haftalar içinde nasıl eriyip bittiğini gördüm.
Severdi beni. Ayırmazdı yanından...
Son nefesinde, bana küfürler ederek eğlendiğini gördüm.
Yüzüm gülüyordu. zorla. işkenceler içinde...
Yüreğim ağlıyordu derler ya..?
Resmen ıslandığını hissettim akciğerlerim arasındaki atıp duran şeyin..
Aradan bir yıl geçti.
Bayram için okuldan eve döndüm, yorgundum.. uyudum. sonra babamın telefon konuşmasındaki heycanlı sesi yataktan kalkmama, uyumak için sonsuzluk var demeye itti beni.
Öğrendim. Kahroldum.
Dedem, o hayran olduğum insan, ehlikeyf, hayatı oscarlık film olacak adam.
Babasını,
Abisini,
Abisinin emanetini bir bir alan, halk arasında hastalık olarak bilinen iğrenç şaka şimdi onunlaydı.
Babamın gözlerindekini asla unutacağımı düşünmüyorum.
Kronik kanser mi olur? şüpheleri dolaşırken aklımda...
Dedem geliyor ya gözlerimin önüne.
konuşması, gülüşü, kültürü, ahlak anlayışı... nerden bilinirdi ki?
onun da bir gün gideceği...
Bir başka şey bu.
Dede değil sadece, ömründen bir parça...
Korkuyorum şimdi.
Yıllar sonra amcalarımı belki de babamı, bugun babamın gözlerindeki ifadeyi aynada izlerken düşüneceğimden korkuyorum.
Ve yemin ediyorum tanrım, bu şakayı yapmaya devam edersen seninle arkadaşlığımız biter.
eksik kalır...
koca adam olurken belki de olmuşken adını duyduğumda çocuk gibi ağlamamama sebep olan tanrı'nın şakalarından biri...
komik değil, biliyorsun.
Yıllar önce Dedemin babası bu hastalıktan kaybetmiş hayatını.
Bu adama Yaşar kemal romanlarında yer vermiş. Yöre insanının hala dilinde olan az-çok iyi bir insan. yüce bir insan.
Feodal sisteme her ne kadar karşı olsam, ilkellikle bağdaştırsam bile... o adamın ağalık yaptığını anlattıklarında heycanlanıp gurur duyuyorum.
insanın atası sonuçta. Hiç görmese de, duymasa da sesini, seviyor.
Ve yıllar önce dedemin abisi bu hastalıkla tanışmış.
Dedem anlatırken ağlardı bazen, tutamazdı gözyaşlarını...
Sigara içmeyin evladım derdi, *
Geçen yıl dedemin yiğeni, babamın amcasının oğlu, o da tıpkı babası gibi tanıştı bu hastalıkla.
Gözlerimle gördüm.
Amca dediğim, elinde büyüdüğüm insanın haftalar içinde nasıl eriyip bittiğini gördüm.
Severdi beni. Ayırmazdı yanından...
Son nefesinde, bana küfürler ederek eğlendiğini gördüm.
Yüzüm gülüyordu. zorla. işkenceler içinde...
Yüreğim ağlıyordu derler ya..?
Resmen ıslandığını hissettim akciğerlerim arasındaki atıp duran şeyin..
Aradan bir yıl geçti.
Bayram için okuldan eve döndüm, yorgundum.. uyudum. sonra babamın telefon konuşmasındaki heycanlı sesi yataktan kalkmama, uyumak için sonsuzluk var demeye itti beni.
Öğrendim. Kahroldum.
Dedem, o hayran olduğum insan, ehlikeyf, hayatı oscarlık film olacak adam.
Babasını,
Abisini,
Abisinin emanetini bir bir alan, halk arasında hastalık olarak bilinen iğrenç şaka şimdi onunlaydı.
Babamın gözlerindekini asla unutacağımı düşünmüyorum.
Kronik kanser mi olur? şüpheleri dolaşırken aklımda...
Dedem geliyor ya gözlerimin önüne.
konuşması, gülüşü, kültürü, ahlak anlayışı... nerden bilinirdi ki?
onun da bir gün gideceği...
Bir başka şey bu.
Dede değil sadece, ömründen bir parça...
Korkuyorum şimdi.
Yıllar sonra amcalarımı belki de babamı, bugun babamın gözlerindeki ifadeyi aynada izlerken düşüneceğimden korkuyorum.
Ve yemin ediyorum tanrım, bu şakayı yapmaya devam edersen seninle arkadaşlığımız biter.
eksik kalır...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar