türkiye uyan

uyan demek le uyanmasını ve silkinmesini bekleyen ancak sırtına sopa yemeden aklı başına gelmeyen milletime, bir umut sesleniş.

belki habererde darbeci, ıslak imzacı tutuklandı diye haber çıkınca yüreğine su serpildi, oy verdiğin adamlar iş yapıyor diyerek. zaten karnım açtı, biraz daha aç dururum, hiç olmazsa oyumu mümin inanan adama verdim dersin. ben ondan daha mı iyi bilecem bu ülkenin siyasetini deyip, alkış tutarsın. hoşuna gitmez bu olmaz ama dersin, darbeciler gene tutuklanır. böbürlenirsin oy verdiğin adamlar gene çalışıyor diye. düşünmeye ihtiyaç duymazsın çünkü senin yerine düşünen vardır. sen kafanı yorma, al şu erzağı evin aş görsün derler. allahtan ve onlardan duacı olursun. gururlanırsın oy verdiğim adamlar nasıl da çalışıyor diye.

sonra bir gün bakmışsın iş yerin kapanmış. erzak torbası boşalmış, borçlar kapıya dayanmış, oyunu verdiğin adam e biraz da devletten beklemeyin demeye başlamış. komşuna dostuna sormuşsun onların da durumu aynı. bir anda yüzlerce adamın arasında el kaldırırken bulursun kendini, elim meslek tutar diye bağırırsın amele pazarında. akşamı kurtarmak, evine aş götürebilmek adına. sorgularsın niye böyle oldu, elim kırılsın bir daha oy verirsem dersin. çocuğuna tembihlersin, aç karnının gurultusunu bastırmak için. elini başının arasına alır, uzun uzun yere bakarsın. içinden sessizce, ben bittim dersin.

bunu dememek için uyan türkiye. aç gözünü...