2012

film bence vakit kaybı değil. fakat oyunculuk efektlerin yanında figüran kalıyor. abuk subuk diyaloglar var. mantıksız eylemler var. çoğu zaman komik bile değiller. işin eğlencesine bakmak lazım tabi, ben o rus adamdan ve woody harrelson'ın karakterinden accayip keyif aldım mesela. fakat bu adam, bu yönetmen, ısrarla görsel efekte sırtını dayayıp (ki bunu yenilikçi bir anlayışla da yaptığını söyleyemeyiz, sinemaya yeni bir ifade alanı yarattığını düşünmüyorum, düşünene de bırak allasen derim) kaç filmdir diğer unsurları hiçe sayıyor. oyunculuktan senaryodan değil insanların ilginçliklerinden, ya da bentley'den falan kuruyor filmin altyapısını. klasik dağılmış aileyi de oturtmuş ortaya, dünya yıkılırken aile birleşicek, bak bak. köpeği de kurtardı son anda. neyse ki john cusack olayın farkında biraz, yalaklıktan ödün vermiyor. filme giderken bunları bilerek gidiyoruz tabi ne desek boş, afişte de yazdığı gibi: bizi uyarmışlardı.