nefes

hayatta eleştirmenlik haricinde hiçbir şey yapmamış olan hıncal uluç'un, her fırsatta gençlere önem verdiğini söylemesine rağmen" yerden yere vurarak kırk tane konservatuarlı genç oyuncunun heveslerini kırıp beğenmediği film. o beğenmiyorsa demek ki iyidir diyelim henüz izlememiş olanlara. ayrıca hıncal'ın savaş ay'ın çektiği dansöz filmi için "türk sineması'nın en güzel filmlerinden biri" dediğini de hatırlatalım. baştan sona doğudaki bir askeri karakolda yaşananları insani boyutuyla anlatan ve size pek çok şeyi sorgulatmayı başaran, üstelik bunu yaparken şovenizme asla bulaşmayan çok sıkı bir filmdir. boşverin hıncal'ı gidin görün bu filmi. yapabilen yapar; yapamayan da eleştirmen olur di mi hıncal?