insanlar

kendi çıkarları söz konusuysa dünya umurlarında değildir; üç maymunu çok iyi oynarlar.
ezik hissettikleri zaman pusar, kin dolu bakışlarla deler geçerler her maddeyi, en çok da özgüvenlerini.
bilmediklerini kabul etmezler, biliyormuşçasına atıp tutarlar hatta ısrarcı olurlar.
çoğu şeyi anlamazlar, hep anlamış gibi yaparlar.
ahlaksızlık dedikleri şeylere içleri gider, cesaret edemedikleri için cesaret edenlerden nefret ederler.
farklı olmayı isterler hep, tüm farklı olmayı seçenlerle aynıdırlar oysa, bilmezler.
bütün savaşları, uğraşları "ego"ları içindir.
kalabalığın sesine iç seslerinden daha çok değer verirler.

hepsi değil.