prozacinsani

hayata küsme, kendine küsme, insanlara küsme... ve en önemlisi hayatın içinde saklı renklere. Her rengi bir yerde bul ve her zaman bir renge bürün kimi zaman; ateşli kırmızı ol çevreni tutuştur, Kimi zaman mavinin rahatlatıcı sihrine bezen.... kimi zaman siyahın zerafetinde yüz etrafındakileri kıskandırırcasına, kimi zaman gökkuşağı ol bütün renkleri içinde barındır Ama sakın hayata küsme... sensiz hayatın ne kadar zor ve çirkin olacağını düşün... tiyatro perdesi gibi hayatının bir daha açmayacağını; sensiz insanların ne kadar üzüleceğini... yapamadıkların için geri dönüş olmayacağını düşün... düşün sevdiklerini... onların sensiz ne kadar mutsuz olacağını düşün....HAYATıN KıYıSıNDAN DEĞiL TAM ORTASıNDAN TUT BOĞARCASıNA, ve mesela ben, varlığını hissettiğim için gülümsüyorum iyi ki varsın...