sonbahar

geldin dimi yine... günü erkenden kesmelerin mi desem, sabah kalkıp işe giderken soğunu yüzüne haince çarpman mı desem? hangisi seni daha çok kötüleyebilir acaba... veya otobüs beklerken ıslanmaktan sıçana dönmüş insan manzalarını mı?

nedendir bilinmez hiç bi zaman seni çok sevemedim be karanlık mevsim... hep okulun başlangıcını hatırlattın bana mesela sabah erken kalkmayı, üstüne iki paça bir şey giyinmeyi değilde kat kat giyinmeyi öğrettin kıçımız donmasın diye... kısacası rahatımı bozdun hep. ama nerden bileyim ki bütün bunlar olmasa okul açıldığı zaman yeni aşklarıma yelken tutamaycağımı veya ben kat akt giyinirken fakirin fukaranın hala iki parça giysi ile dımdızlak ıslanacağını...

sevmesemde seni bana hep kötülükleri öğrettin hep iyiye giden yolum usen çizdin...

hoşgeldin karanlık ve kötü...