yaran olaylar

lisedeyiz. biyoloji sinavı. herkes kendince kopyasını hazırlıyor. sıra arkadaşım da hazırladığı kopyayı sıra ve defterleri yerleştirdiğimiz gözün arasına, yukarı benim bölmeme yapıştırdı rahat görebilsin diye. sınav anı geldi ve herkes kaderine terkedildi.

arkadaşım tıkır tıkır eğiliyor ve yazıyor hoca arkasını döndüğünde. imrendim zekasına doğrusu. ama bir an oldu arkadaşım kalkmıyor. bana seslendi.

- abi kafam sıkıştı çıkmıyor.

- neee?

- ne nesi kafam sıkıştı çıkmıyor diyorum a.q

ve ben artık geri dönüşü olmayan yola girdim. kopmuştum artık. hoca tabi yanımıza geldi.

- hey evlat ne yapıyorsun orada?

- hocam kafam sıkıştı çıkmıyor.

ve ipler koptu. tüm sınıf olayı bitirdi. ben artık nefes alamıyordum. tanrının acımadan savurduğu soğuğa rağmen camı açtım. arkadaşı çekmeye çalışıyorum . çıkmıyor ve üstüne üstlük çığlık atıyor.

arkadaşlardan biri müstahdemi çağırdı. müstahdem de elinde vida anahtarlarıyla geldi ve sırayı söktü. canım arkadaşım ya surat kıpkırmızı. yazıktır ya. tabi sınav ileri bir tarihe ertelendi.