olivia newton john

uzaklardan bana göz kırpan, uzaktaki ben. şairin dediği gibi onunla karanlığın ucu bir ulu şafak... en kötü anlarımda iki lafını bana esirgemeden küçücük bir gülümseme ile beni hayatın saçmalığını düşünmekten alıkoyar. evet hayat hala saçmadır ama en azından o an ve ilerleyen anlarda daha mutlusundur.

bazen;
bir hayat düşünüyorum dünyada olmayan,
bir hayat düşünüyorum kimseyi düşünmeyen,
bir hayat düşünüyorum sadece yıldızların ve benim olduğum ve satürn'ün,
bir hayat düşünüyorum onunla aynı meridyende.

toprağın dünyaya verdiği hayata inanmak istiyorum, onun bana inandığı gibi. ve sen; bu dünyada yalnız olmadığını hissetmeni istiyorum. benim gibi yalnız olmamanı istiyorum; benim 10'a sarıldığım gibi sarılmanı istiyorum inancına.

bir insan düşünün olmayan sevgisini size hissettiren... bir jugador düşün oliv, la isla bonita dinlerken içinde metin oktay'ın ruhunu taşıyan, 10'un sevgisi ile kendine anlam yükleyen, geceleri 10'un forması altında kutsanan.

''jugador hep kazanıra'' inat sadece bir şeyi kaybetmek istemiyorum: ruhumu.