divan edebiyatı

adı üstünde, divan da yapılan edebiyat türüdür. 13. yüzyıl' da bir grup âlim'in katıldığı ''divan'da yapılabilecekler'' konulu bir sohbet sırasında, divan'da otururlarken, mevzu aşk'tan açılıp, karı kız muhabbetine kadar gitmiş. derken aralarından biri tartışmanın şevk'i ile coşup iki beyit seslendirir.
diğerleri de geri kalır mı? onlar da kendi divan tecrübeleri sonrasında ki hislerini sırası ile şiirsi bir dille sözlere dökerler ve böylece divan edebiyatı doğmuş olur.

tarihsel süreç içerisinde bu bir akıma dönüşür ve kadın, erkek bir çok şair tarafından benimsenir.
*
divan edebiyatından bazı beyit örnekleri:

fuzulî
aşk derdiyle hoşem terk-i nasîhat kıl refîk
ben ki tiryâkî mizâcem zehr kâr etmez bana.

fuzulî
beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı?
felekler yandı âhımdan murâdım şem’i yanmaz mı?

nev'izade atayi
kıldı bizi kâfile-bend-i hayâl,
dâhil-i ma'mûre-i şehr-i misâl.

zeynep hatun
Zeyneb ko meyli zinet-i dunyaya zen gibi,
Merdane var Sade-dil ol terk-i ziver it.

alis volat propris
şevk üle dalayüm kaygan-u delüğün'e
ab-ı hayat zevk üle aksün klitorisine.
failatün failatün falan filan...