bob dylan

cemiyette dinlemesi epey sıkıntılıdır bob dylan'ı. hiç dinlememiş bir insana bob dylan dinletmek ne zor bir şeydir. azcık açayım sesini diyorum, bob dylan'ın sesi daha fazla çatallaşıyor, daha fazla tuhaflaşıyor, benim kulağımı bile tırmalamaya başlıyor. herkesten daha fazla rahatsız olmaya başlıyorum bu sefer. (ofis ortamı)
heeeey mr tambourine man play a song for me
-abi bu müzik mi?
-müzik abi müzik

o andan itibaren mızıkalar, gitarlar daha bi tırmalamaya başlıyor kulağımı. bob dylan sesini ne zaman yükseltse, ne zaman mızıkasından tiz tiz sesler çıkarsa yapma bob abi diyorum. keyif değil eziyet olmaya başlıyor nerdeyse.. senin de dediğin anlamda bob abi;

heeeey mr tambourine man play a song for me../ i'm not sleepy and there is no place i'm going to.

zamanında beşiktaş'ta bir fırından simit alırken blowing in the wind çalıyordu da nasıl coşmuş, abi sen ne güzel şeyler dinliyosun demiştim. o an adamın kulağını bob dylan tırmalayıvermişti amına koyim kim açmış bunu diyip kapatıvermişti radyoyu.