eskici

hüzün kokan bir metin-kemal kahraman şarkısıdır.

kaybolmuş bir kentin eskicisiydi
makineleşmeye karşı duyguları topluyordu
kaybolmuş bu kentin sokaklarında
torbasında umut, torbasında insana
dair ne varsa

yalnız değilsin eskici
bir sabah günes doğar
sevgiden tuğlalarla
yeniden kurarız bu kenti.

bu kent yorgun düşmüş bunca acıya
yeni bir güne başlıyor umarsızca
bir tek eskici kalmış yıllarca
torbasında umut torbasında insana
dair ne varsa