gidiş

senin gözlerin benim gerçeğim
(sendeki telaşa onlarla inandım)
bakmıyor bana, benden uzakta

aramızdaki mesafede gerilen
bir teli inletiyorum seninle
sesi ben duyuyorum tek,
bir şey duyduğu yok kimsenin
benden başka.

bir hülyanın hatırasında
kasıp kavuruyorum kendimi
diyorlar ki; hayat yalandır,
aşk da.
nasıl inanırım, o;
olmak istemiş de olmamış,
bir yarım nefes gibi şuramda.

sana dokunamayacak kadar
ürkek kalmış olduğum bu mesafeden,
dön/erken sen.
önce ayaklarının gerçekliğine inandır beni,

inanmak istesem de,
**senin gidişin yalandır bende...
*