le concile de pierre

jean christope grange romanlarından. ayrıca 2006 yılında filmide yapılmıştır.
daha önce okuduğum 2 kitabı**na oranla düşük bir etki bırakmıştır üzerimde. fakat yinede takdir edilesi, okunası, sürükleyici ve şaşırtıcı bir roman.
yazar kurgulamasıyla, hayal gücüyle,konu ve mekan seçimleriyle, betimlemelerle süslü akıcı anlatımı, olayları anlatırken verdiği derinlemesine bilgi, kavram ve terimler, hikayenin sonuna doğru ayrınlıları birbirine bağlamadaki kabiliyeti** okunur kılıyor eserini.
kanımca anlatılan olayın fazlaca fantastik yöne kayması diğer bir olumsuz yönü. polisiye gerilimin sınırlarını biraz zorlamış kendisi ve hikayesi inandırıcılıktan uzaklaşmıştır.
* türünde kendini kanıtlamış bir yazarın kendine oranla vasat fakat genel ortalamanın üstüne olarak nitelendirebileceğim romanı diyebilirim.


kitabın arka kapağında yazanların bir kısmı şöyle;

Jean crsitophe grange taş meclisiyle yine sahnede.
gerçekten şaşırtıcı bir hayal gücü...
dayanılmaz bir gerilim...
fiziksel ve psikloljik şiddet...
parapsikoloji...
şamanizm...
telepatiyle gerçekleştirilen bir trafik kazası...
esrarengiz akupunkturcu...
türk ve moğol şamanlarının mirasçıları arasındaki savaş...
mucizevi tedaviler, ani ölümler...
bilimsel referansları, polisiye vakaları ve parapsikolojik olguları etkileyici bir atmosfer içinde birleştirenbir hikaye.
eski sovyet birliğinin gömülmüş sırları, nükleer füzyon, mayıs 68in hala varlığını sürdüren derin izleri, peş peşe bulunan derin ipuçları.
kurbanların cellat, kahramanların hep kötü olduğu fantastik bir gerilim.