baba özlemi

bir gece yarisi, odanda sessizligiyle taninmiş, konuşmaz tavirlariyla seni gozler belkii..bakar sana, gozleriyle seni suzer belkii... hani o ictigin sigaranin bitmesini bekler belkide, bilinmez. belkide tv ye dalar bir gece gözyaşlarinda. bir komsunun isyan etmesini bekler bir kucucuk umutlar ugruna. sorar kendine ben kimim, ben neyim, ben...

baktiginda gorebilirmi dersin? baktiginda varligini hissedebilir mi? hissettiyse eger, bakabilir mi yeniden oldugun yerde olup olmadigina? yada hic olmadigin o odanin zifiri karanliginda senin varliginla dalga gecermiydi ki? gecermiydi ki buralardan oralara? belkide gecerdi.. bakardi gorurdu, gormezdi ama o hep bana bakardi...

bir mangal sicakliginda, bir sen tadinda, bir koskocaman uzaklar tadinda, bir buyuk umutlar ugruna.. bir senin iyi olmasi ugruna.. neleri feda etmezdi kii...

bir ses, bir ozlem, ve bir baba..

seni seviyorum...