eluard

en k*ro ama anlamlılardan, en orijinale.

sevgi ne güzel şey değil mi?
tanrı'nın bize verdiği en güzel hediye, hiç olmadık zamanda içimize alev gibi düşen dünyadaki en güzel duygu bence. hayatın gerçek anlamı di mi? sadece sevgili anlamında söylemiyorum bütün sevdiklerimizin kıymetini bilmeliyiz çünkü onları ne zaman kaybedeceğimizi bilemeyiz ki. onları ne kadar çok sevdiğimizi söyleyecek şansımız olmayabilir.

sevgi dedim de aklıma ne geldi biliyor musunuz? geçenlerde başımızdan bi olay geçti. aylarca beraber olduğum bi sevgilim
vardı, gözümden bile sakındığım. o kadar güzel bi kızdı ki anlatamam, deli gibi kıskanıyordum. hiçbir arkadaşımla tanıştırmadım onu. bi gün evde oturuyorduk. o mutfaktayken ben hayatta hiç yapmadığım bir şeyi yaptım ve onun telefonundaki mesajları okudum. bi de ne göreyim dersiniz!!! "aşkım cumartesi saat 2 de kadıköy iskelesinde buluşalım mı?" diyen bi mesaj.

keşke okumasaydım...

tabi saat 2'de ben de ordaydım. aman allahım!!! gözlerime inanamadım! hayatta en çok sevdiğim ve yıllardır aynı sahneyi paşlaştığım piyanist arkadaşım ozan! beni onunla aldatmıştı. yemin ederim beynimden vurulmuşa döndüm...

kısacası ayrıldık. duydum ki 20 gün sonra onuda terk etmiş. bizim semtte küçük bir meyhane var orda gördüm ozanı. dertli dertli içiyordu, gözleri dolu dolu...
kadehimi kaptığım gibi oturdum yanına ve ona dedim ki sonra şarkıyla birlikte..:

nejat alp
_sen miydin sevgilimi çalan? anladım ki dostluklar yalan. sen olamazsın bu canımı acıtan, beni sırtımdan vuran.

ozan
-ben miydim seni böyle yakan? sevdiğine kem gözle bakan? bilmiyordum onun senle olduğunu... nasıl yaptım sana bunu...

nejat alp:
-ben onu delice sevmiştim, gözlerine cennet demiştim. bir daha hiçbir gülen göze inanmam yıkılırım ben hala....

ozan:
-çıkarsızca sevdim ben onu. böyle mi olacaktı sonu? sen de yandın bu aşkta, bak bende yandım, hak etmedik biz bunu!!

nejat alp:
-ilkbahar kışa döndü bu zalimin yüzünden. dostum senin bi suçun yok anlıyorum gözünden.

ozan:
-seni üzgün görmektense bu kalbimi yakardım, öleceğimi bilsem de aranızdan çıkardım.

nejat alp & ozan:
-evet sende bende yandık! bir şeytanı melek sandık. bu hayattan bir ders aldık, iki dost biz bize kaldık....hadi boşver dostum o utansın !!....