unutma beni

bencilce bir taleptir.

bir insanın bütün hayatını ipotek altına almak, işgal etmek, o insanın zihnindeki konsolosluğunu, egemenliğini hep diri tutmak arzusudur bu. kimseye de bir faydası yoktur aslında bir yarayı taze tutmanın. tekrar tekrar kanatmanın.

bu,masumca bir talep değildir."ne günlerdi be!" deyip gülümsemeniz değildir talep ettikleri. esasında derler ki; beni özlemle, için acıyarak hatırla. beni hep o günkü gibi sevmeye devam et. ve "hiçkimseye kalbindeki o kapıyı açma. geceleri hatıramla seviş. başka sevgili arama" demektir bu.

oysa unutmak bir nimettir insan için. unutacağız tabi. yeni sevgililerle bir hayat kuracağız. kimimiz evlenip çoluk çocuğa karışacağız. çocuklarımıza sizin isminizi vermeyeceğiz ne münasebet! yeni sevgilimizle mutluluğun tadını çıkaracağız. ve tabi unutacağım seni. çünkü sen de sevdiğin insanın bir zamanlar sevdiği eski aşkının hatırasıyla birlikte yaşamayı istemezsin. evinde, sofranda, hatta yatağında hep üç kişi olmayı istemezsin. sende hep başkasını arayan, sana baktığında başkasını gören biriyle yaşayamazsın.

unutacağım çünkü benim için değil, kendin için istiyorsun bunu. sen unutsan bile ben hep hatırlayayım istiyorsun aslında. ben hep geçmişte, bıraktığın yerde seni bekleyip durayım. senin asil yaşamında bir hatıra olayım. sen beni unut ama ben seni unutmayayım...

hayatımın üzerinde koyu bir gölge istemem. sen de istemezsin.
unutalım gitsin.