melankolik

yürek, ruh insanıdır. sevgiyle başlar, sevgiyle bitirir cümlelerini. insanın onu tanıdıkca sevesi, sevdikçe tanıyası gelir. bir süre sonra canın sıkkınsa, üzgünsen, mutluysan, gerginsen, keyifliysen, korkmuşsan, mutluysan, yalnızsan, değilsen, yorgunsan, şaşkınsan, telaşlıysan; her duygunun ardından ona anlatmak istersin. çünkü duyguyla başlar yürekle biter cümleleri.
bir garip bir insandır. yanında olmak ister insan. o böyle dursun: sen anlat, sev; dinle, sev; gül, sev; ağla, sev. sonra kolye ucu yap, tak boynuna uğur olsun taşı yanında. çıkar, sev; tak, sev; parlat, sev.
çikolata gibidir. sinire, mutsuzluğa birebirdir. daha ambalajı görünce yüzün güler. koklarsın serotonin, yersin serotonin, yutarsın serotonin. kanına karışıverir cabucak. bir daha bırakmak istemezsin, bir parca asla yetmez. *
simli kalemler gibidir. ışığa doğru tuttuğunda parıl parıl parlar, göz kamaştırır. parıltısı kağıttan ellerine bulaşır. her kağıttan ayrı ışık verir.
kıymetlidir, baldır, tatlıdır. bin yanak feda olsun sana, hep mutlu ol, hep gül emi insanıdır.