insan

bütün pisliklerini kalbinin en arka odalarına gizleyen ve en aşağılık seviyelerini nadiren dile getiren varlık.

çoğunluğumuz, kendimize yakıştırdığımız o makul maskeyle dışa dönüğüz. en basitinden, çirkin çıktığımızı düşündüğümüz fotoğrafları siler, güzel olanlarını da diğerleriyle paylaşırız mesela. di mi?

hm. ben de bir istisna değilim.

nedeni de belli aslında. biliyoruz ki senin dışında herkes sütten çıkma ak kaşık. o yüzden toplum, senin bir bokluğunu yakaladığı anda seni o ulvi mertebeden aşağıya doğru yargılar. özellikle de adın çıkmışsa yahut tanınan biriysen, insanlığın bütün ahlak komisyonu başına üşüşüyor.

oysaki herkesin kapısının arkasında başka bir oda, başka bir ayıp ve mümkünse kimsenin görmemesi gereken başka bir yüz var.

tiksiniyorum bazen. hem kendimden hem de diğer herkesten.

tşkrler yine de.