ateistlerin yaşama amacı

Yaşamak için mutlaka gökten gönderilmiş bir görev tanımına ihtiyaç yok.

insan; sevmeyi, üretmeyi, öğrenmeyi, başkalarına fayda sağlamayı ve sahip olduğu tek hayatı anlamlı kılmayı başlı başına bir amaç edinebilir. Bir amacın ilahî bir kaynağa dayanmaması, onu değersiz kılmaz.

Bu değerler hayatlara yön verir ve başkalarının yaşamında somut karşılık bulur.

Asıl soru şu:

Bir hayat, ancak sonunda ödül veya ceza varsa mı anlamlıdır yani ? (Boş bir insansanız öyledir tabi )

iyiliği cennet umuduyla, kötülükten kaçınmayı cehennem korkusuyla yapmak ahlaki davranışı geçersiz kılmaz ki ancak ahlakın tek temelinin ödül ve ceza olmadığını da unutmamak gerekir.

inançsız biriyim.

herhangi bir ilahî karşılık beklemeden acıyı azaltmayı, adaleti savunmayı ve iyilik yapmayı seçebilir.

Üstelik ölümden sonra hayatın olmaması, yaşananları anlamsız kılmaz.

Bir şarkının bitecek olması onu değersizleştirir mi?

Kısaca;

hayatın anlamının hazır olarak verilmemesi onu anlamsız yapmaz.

Bazıları anlamı hazır bulduğuna inanır, bazıları ise onu seçimleriyle, eylemleriyle inşa eder.

Önemli olan, anlamın gökten gelmesi değil, insanın yaşadığı hayata kattığı değerdir.

Bu konular hakkında çok düşünmüş biri olarak uzun yazdım ama muhtemelen kimse okumayacak *