kimseye dert anlatmamak

senin niye derdin yok, sen ölsene diye darlamayın.

22 yasında paris te akıl hastanesine kapatıldım ask acısından. hayatım kaydı. sorbonne hukuku bırakıp turkiye ye dondum. yıllarca kolum kadar igneler oldum, kutu kutu ilaclar içtim. dış dunya asırı uyaranla beni cıldırtıyordu. talihsiz ozel hayat olayları yasadım ard arda. cesitli tacizler de oldu. evlendim. kocam en hasta zamanımda beni terk etti. 17 yasından beri hep calıstım. işssiz zamanlarımda aç yattıgım nice gunum oldu. bosandıktan dort sene sonra ilk sevgilim oldu. bir senenin sonunda aynı evde yasamayı teklif ettim. evden cıktı, her yerden engelledi. intihar denemem oldu. iki sene sonra yeni sevgilim beni dovdu. 1,5 sene tedavi gordum. işyerlerinde simdiye kadar onlarca ahlaksız teklif aldım. bircok kız arkadasım sevgilimi elimden almaya kalktı, dost da bulamadık hayatta. birkac defa trafikte sıkıstırıldım, olumden dondum. spor hocam beni sakatladı, altı ay yuruyemedim. seyahat engelim var, sıkıstım kaldım istanbul da. bes tane canımdan ote vefat yasadım.

ilk aklıma gelenler.

ne vicdansızsınız ya. sen niye ölmedin diyor dert anlatmıyoruz diye. bi de ölsek gobek atacak.