günün şiiri

uyu benim yalnızlığım gözler uçuşan şeylerle doludur
hava uzaklaşan kaçan şeylerle
uyu benim yalnızlığım hiç örtme kapıları
biliyorsun ki sevilen şeyler nasıl olsa uzaklaşıp gidecekler
anılar da öyle, bir gölün kıyısından geçip gidiyorsun da sanki
dokunulmuyor bile gölün sessizliğine
göl anlamaz sessiz geçişleri, onun olmayan sesleri
uyu benim yalnız gözüm, gözler terkedilen şeylerle doludur
onların bize baktıklarını görür gibi oluruz
bizim onlara baktığımız gibi oradan
uyu benim defne aynam bırak onları
bırak onları girip çıksınlar yarı açık pencerelerden
gölde kayan dolaşıcı sazlar gibi

(bkz: Lale müldür)