aniden gelen hayatı sorgulama hissi

genellikle gece üç sularında tavanla bakışırken bünyeye nüfuz eden o garip haldir. sanki evrenin tüm sırrını o an çözecekmişsin gibi hissedersin ama günün sonunda tek yaptığın 2012 yılında lise kantininde yaptığın rezilliği hatırlayıp utançtan yastığı kemirmek olur. elalem atomu parçalarken senin dolapta kurumuş kaşar peyniri araman ise vizyonunun özetidir.

işin en trajikomik yanı da bu aydınlanma seanslarının sabah çalacak alarma kadar sürmesidir. metrobüs kapısı açıldığında nietzsche falan yalan olur, tek derdin teyzelerden önce boş koltuğu kapmak haline gelir. o yüzden çok da kasmamak lazım, yatın uyuyun.