dünyada mutluluk aramak

mutluluk, bizim 'an' veya 'şimdiki zaman' algımız ile alakalıdır. kısa kısa anlardan oluşur. uzun vadeli mutlu olamayız, uzun vadeli mutlu olmak için ya zamansız yaşamalı (çocuk gibi, çocuk zeka seviyesine inmeliyiz, tıpkı afrikadaki ilkel kabileler gibi, çünkü dünyanın en mutlu insanlar onlardır) ya da tüm zamanların bir arada gördüğümüz geniş zaman perspektifiyle olaylara baktığımız zaman yani yaşlılıkta mutlu olabiliriz. örneğin evlilikte bazı 'an'larda mutlu olduğumuz halde, yaşlanınca evliliğin genel gidişatı iyi ise ve genel anlamda doyum veriyorsa, geniş zaman mutluluğu elde edebiliriz. o nedenle zaman algımızı biçimlendirmeyi ve zamanlara göre mutluluğun belli bir değeri ve ölçeği olduğunu fark etmeliyiz. her an mutluluğu bekleyemeyiz bu öbür dünyaya ait 'sınırsız ve sonsuz' zaman hayalimizin bir arzusudur sadece, inandığımız ölçüde bu mutluluğu sadece 'his'sedebiliriz, ulaşmamız imkansızdır.