yılanların öcü

fakir baykurt’un aynı adlı romanından sinemaya uyarlanan ve ilk kez 1962 yılında metin erksan yönetmenliğinde çekilen türk filmidir. 1985 yılında şerif gören tarafından yeniden çekilmiştir.

film, anadolu’nun yoksul bir köyünde geçen sınıfsal, kültürel ve toplumsal çatışmaları konu alır. başroldeki kara bayram ve karısı hatçe’nin, yaşadıkları toprak parçası üzerinde verilen mücadele üzerinden, köylünün ağalık, bürokrasi ve töre üçgeninde sıkışmış hayatı resmedilir. filmin adı, mecazî anlamda köy halkının kendi içindeki ötekileştirme eğilimlerine, korkularına ve bilinmeyene karşı duyduğu düşmanlığa gönderme yapar.

simgesel anlatım gücüyle dikkat çeker.
"yılan" burada yalnızca fiziksel bir tehlike değil, köylünün bilmediği, anlayamadığı ya da anlamak istemediği her şeyin sembolüdür. toplumsal düzenin sorgulanmasına dair cesur bir eleştiri içerir.

1962 versiyonu, sansüre uğramış, ancak yine de dönemin politik atmosferine rağmen önemli bir başarı kazanmıştır.
1985 yapımı, biraz daha "görece yumuşatılmış" olsa da modern sinema diliyle daha fazla izleyiciye ulaşmıştır.

yılanların öcü, yalnızca bir köy filmi değil, türkiye’nin modernleşme sancılarını, köy-şehir çelişkisini, devlet-halk ilişkisini ve birey-toplum çatışmasını çarpıcı bir biçimde ele alan bir başyapıttır.