baba

evin direğidir, ailenin yapı taşıdır, en değerli varlıktır. her ne kadar sevgisini belli etmesede biliyorum ki bizi * en çok o seviyor. en boktan sevincinle seviniyor,en boktan hüznüne ortak oluyor. ama hep kalkanlarını kaldırarak. sanki aynı annemin yaptığı gibi ağız dolusu gülse, yeri geldi mi hüngür hüngür ağlasa o tüm inancını kaybedecek gibi kendisini ayıplayacaklarmış gibi her daim dugularını gizliyor. ağladığında, çenesi titrediğinde kimse görmesin diye başını öne eğer. güldüğünde de ağzını kapar o halini bilmesinler diye. hep kendi kendime isyan etmişimdir neden babam sevgisini, hüznünü, üzüntüsünü kısacası duygularını belli etmiyor diye. olsun baba biz yine seni yeri geldiğinde gülerken yüzünün kızardığı zaman da, çenenin titrediği gözlerinden akan 2-3 damla yaşı sakladğında biliyoruz ki bizimlesin ve bu bile büyük bir ödüldür bizler için, iyiki varsın, bizimlesin, başımızdasın. allah seni başımızdan eksik etmesin baba.