sevgilim

Sevgilim, en sevdiğim kelimedir "sevgilim,"
Zamanın yıprattığı aşkımızda bir hatıradır şimdi.
Hüzünle hatırladığım o eski günlerim,
Çatlayan cam misali, kırık parçalarımda gizlidir.

Bir zamanlar gözlerinde kaybolduğum,
Şimdi uzak, ulaşılmaz bir deniz gibi.
Ellerin ellerimdeyken dünyayı unuturdum,
Şimdi her dokunuş, sanki bir vedanın yankısı.

Gözyaşlarının anlattığı hikayeler,
Sessizce akıp giden zamanın izleri.
Birlikte kurduğumuz hayaller,
Rüzgarın savurduğu yapraklar gibi.

Ayrılık - soğuk bir kış akşamı,
Üşüten, sızlatan, yalnız bırakan.
Fakat sevdanın sıcaklığıdır hâlâ içimde,
Anılarla ısınır ruhumun derinlikleri.

Her yeni sabah;
Yeni bir umut.
Belki bir gün, bir yerde tekrar kesişir yollarımız.
Sevginin, yeniden filizlendiği o anı beklerim,
Tıpkı baharın gelişi gibi sabırla.

Sevgilim, bu aşk dolu mısralarım,
Bir gün gerçek olur mu yeniden?
Kalbimin en kuytu köşesinde saklı,
O büyülü an, bekleyişin sonunu getirir mi?

Belki de hayat, bize ikinci bir şans verir,
Güneş, yeniden doğar mı ufkumuzda?
Birbirimize verdiğimiz o sözlerle*
Yankılanır mı kulaklarımız?