kader

17 yasında tek basıma abd ye gittim bir sene.
20 yasında paris te tek basıma ev tutup yasamaya basladım.
insanlardan uzun sure "hayatımda tanıdıgım en cesur kadınsın" cumlesini duydum.
20'li yaslarda deli damarın oluyor. butun dunyaya gucumle hukmedebilirim sanıyorsun. her sey benim elimde, guc bende sanıyorsun. benim hayatım, benim kurallarım diyorsun. oyle hayalperest ve idealistsin ki..
40 yasına geldiginde ise pek cok seyin elinde olmadıgını, belli bir kader oldugunu ve kıcını da yırtsan dısana cıkamadıgını, senden daha guclu nice kavram ve insan oldugunu anlıyorsun. sakin ve olgun. mesala bana artık kaderim hakkında hic soz hakkım yok gibi geliyor.