liv tyler a açık mektup

ulan kırkına geldin, hala o duru güzellik sende allah'sız kadın!

seni ilk o namussuz babanın klibinde görmüştüm hatırlıyorum. o götelek suratı ile kreeeyyzii diye bağırıyordu durmadan. "liseli vardı ya ah o liseli" kıvamında koşuştururken ekoseli bir mizacın vardı seninde. "tamam" demiştim "bu kız benim dokunanı yakarım!" gel zaman git zaman hep takip ettim seni. kimisi senin için "haddinden fazla balık etli" diyordu. senin o bembeyaz, duru güzelliğinin 4 kalıp hacışakir ederi olduğunu düşünen o piç kuruları bir cenıfır lopez cereyanına kapılmış, yaz aylarının getirdiği rehavet ile 16'şar kilodan iki kesmece karpuz hacmine kaptırmışlardı hormonlarını. halbuki sen dört dakika cemalini gösterip oscara boğuyordun kimi filmleri * .

allah var hiç aldatmadım seni. bir ketrin zeta consa yan gözle bakmışlığım dahi yok! gerçi ancelina coli denen kahpe, dudaklarını şöyle hafif bir araladığında içim cız etmedi değil bir iki defa ama, harama uçkur çözmüşlüğümüz hiç olmadı allah'a bin şükür. ne olurdu elektronik postalarıma cevap versen? hani diyorum ne olurdu bir romantik-komedi de biz çevirseydik 35 mm'lisinden. sence tek eksiğim, ancak liverpool aksanında vuku bulan ingilizcem mi? tam ismimin ben aflek olmaması mı ya da? hayır en kralından numara çekmesini de bilirim hani. ama istedim ki, benim romantik yönümü tanı, beni öyle sev! sonra da o göt suratlı babandan isterdim seni. bir kutu ali galip çukulatası, bir de afili bir demet çiçek, dayanırdım kapınıza. biliyorum ki, polat alemdar kıvamı abilerinde yok nasılsa...

aşıkınım ulan!