aishe

olur ya bazen böyle bi tembellik üzerinizde. işleriniz vardır. ama sürekli ertelersiniz. en fenası bu ertelemenin yataktan kalkmayı ertelemek olur ki bu, son bulması en zor, devam etmesi en güzel ertelemedir benim için. * bilirsiniz aslında birsürü işiniz var ama yine de alıkoyamazsınız kendinizi o keyfi sürmekten.

iştee ben bunu öyle bir abartmışım ki... kalktığımda saat 14.30. bu abartmaya aldırmayıp hala daha evden çıkmama 3 saat var diyerek rahatlık içinde günlük rutinlerimi yaparken telefon çalar ve 16.00 da orda olmam gerektiğini öğrenirim. karşıdakine yeni uyandığımı söyleyemeyip ben bi aksilik çıkarsa haber veririm geliyorum derim ama bence anlamalı konuşmama bu aksilik olayını kattığıma göre bi aksilik çıkacağını. * haber veririm de bi yarım saat sonra ancak geleceğimi. vardığımdaki koyu muhabbetten de üzülürüm yarım saatlik geç kalışıma.

saat 18.00 olduğunda günün esas misafirleri gelir. herkesin katıldığı sohbetler, gülüşmeler... bi süre sonra yerini bırakır onlar da karşılıklı konuşmalara. daha derin mevzular açılır. öğrenirim, kanser tedavisine başlamış. derim ona bu karadeniz bölgesinde nezle gibi grip gibi bir şey bi antibiyotikle sen de atlatırsın, kimler atlatmadı ki?

aklıma gelir de bundan bir kaç saat öncesinde hiç aşık oldun mu aşk nasıl bir şey sorusuna da verdiğim yanıt nezle gibi grip gibi bişi çok sık olurum hemen geçer idi.

nezle gibi grip gibi şeyler beni hep korkutur da...