mormezar

ne zaman kendinle konuşmak istersen burdayim
böyle süregelen bir erteleme yalanciliğindan, oyalamacadan, dekoratif kandirmacalardan uyandigimda koskoca bir hiclik var simdi elimde avcumda. topla cıkar çap böl elde var hüzün misali kırıntılarını topladigim yuregimle simdi önümde koskoca bilinmeyen bir yol var. Üstelik karanlik, izbe bir yol sonunda siyahı seçip nefret ettiklerim gibi olmak var.
hani bir delinin iyileştirilip normalleştirildikten sonra bildiği herşeyin, yarattigi dünyanin yalan çıkmasinin çıkmasi gibi iç burkan yanlarimi topluyorum.
yine elde kalan hüzünlerimi sakliyorum.
herşeyin sahte cikmasiyla inandigim, bildigim herseyin elimde dağılması da cabasi. Bunca zaman tuttuklarim, tutunduklarim yalanmiydi? Kumdan kaleler mi inşa etmişim bunca zaman ? hayallerden bozma evlerde mi konaklamişim? Kurduklarimla mutlu olup, huzur diye kendimi onlarla uyutup, gercekle baş başa kalinca bi başinaligimda yine kendimi yiyip,tüketiyorum. Peki açsam neden avlanmiyorum? Senin ve senin gibiler gibi olacağıma kendime kiyarım daha iyi diyorum. Evet duygularimi deşiyorum tüm ictenliğimle, karanlik bir odada el yordamiyla. Şimdi tüm icten duygulara harakiri zamani ruhum safliğini kaybetmeden bir an önce.
Yikintilarimi yeniden onarmaktan, harabe kentlerimi onarmaktan, bir delinin bakislarini kiskanip sözleriyle susmaktan yorulmuşum. Şimdi bir betonarme yapinin temeline mezarimi kurmaktayim. üstelik kazma küregim de yok icine gireceğim çukuru tirnaklarimla kazmaktayim. Yok yok yerinizden kalkmayin, namaz icin saf tutmayin ben yine varim! Sadece bir kere safligimi, sevecenliğimi öldürdünüz o kadar.
sevgi hiçbir zaman bir boşluk değil.O hep var.insanin içinde ülkeler, okyanuslar kıtalar kadar hem de. Onun aşkı bana ekstra large misali. Sen o kiyafeti taşiyamadin.
Hepsi bu!