ellesmere geceleri

HAYAT VE ÖLÜM

ciNNET GÖLGEM OLUP PEŞiME DÜŞMÜŞ,
Ölüm kucak açmış beni bekliyor.
Mutluluk denilen ne garip düşmüş;
Rüyamın sonuna kabus ekliyor.
Sükut kovalıyor, ben kaçıyorum.
Hayat perisine biricik sorum:
Neden hep sönmeli tutşan bir mum?

Bulut ağlar, tohum çürür, gül olur.
Varoluş kan ile beslenen çiçek.
Etraf aydınlanır, mumsa kül olur.
Hayatın kanunu böyleymiş demek.
Belki de gerçekten budur saadet.
Bencillik, sonsuzluk önündeki set.
Bir amaçla ölmek asıl hürriyet.

Pervane yandığı için muhterem,
Meyveler yenmekle değer kazanır.
Hayatsa insanın sırtında bir gem,
O mutlak olarak yaşamalıdır.
Bu görevi veren o gizemli sır,
Ayrılması için altınla bakır
Dünyada da ateş, zorluk yaratır.

1996