bugün
- elalem ne der4
- 21 ağustos 2026 erzurumspor galatasaray maçı3
- mekana müşteri çekecek kadar güzel olmak4
- hükümet değişse ülke düzelir mi17
- dün gece sözlükte yaşanan ahlaksız olay9
- arkadaşlar ben güzel miyim6
- yüz yaşından büyük binada yaşamak2
- ayda bir baklava yiyince kilo alacağını sanmak8
- yeni parti tüzüğü2
- evlenilmeyecek 4 erkek10
- 07 08 2026 mekke ortak savunma anlaşması7
- doğuda yaşayan yazarlar5
- 26000 entry2
- stres yönetimi6
- mekke ortak savunma anlaşması2
- spiderman mi döver batman mi2
- stres2
- taksici muhabbeti2
- memurların 4 gün mesai 3 gün tatil istemesi3
- scooter'a 6 kişi binmek2
- sözlüğü 3 kelime ile anlatın2
- kuran ı kerim meali7
- opel alman arabası mı sorunsalı6
- petrol3
- josh hartnett2
- kadın kıyafeti giydirilip şantaj yapılan adam2
- gulmekicinyaratilmis11
- 31 ağustos 2026 amedspor trabzonspor maçı2
- askerlik2
- 1 50 boyundaki kızın benden kork demesi4
- ekşi mayalı tam buğday ekmeği4
- insan olmaya ceyrek kala insan olabildi mi sorusu3
- rüşvet5
- karton toplayan çocuğun kartonları ne yaptığı3
- okulda itaat2
- kimseyi muhatap edemeyeceğin dertler3
- free ceuta2
- erotik şarkılar2
- sokak hayvanları düzenlemesinin ikinci yılı4
- kylie minogue5
- aşk acısı çekiyorum sözlük13
- gocu6
- true koş4
- 1 55lik türk kızının 1 85lik erkek hayal etmesi3
- çocukların sürekli abur cubur istemesi7
- hepinizin agzina biber surcem5
- sözlükte kimsenin kalmaması5
- din3
- tinder3
- don kişot2
bazen herşey çok basit geliyor
anlıyor gibi oluyorum
ayrıntılarına takılmadan
basitçe düşünüyorum herşeyi
herkesi
sonra bir zaman geliyor
ayrıntılar basitlikleri zorlaştırıyor
karmaşıklaştırıyor
karmaşıklık hayatın doğası mı?
yoksa doğanın felsefesi mi çözemiyorum
kafam daha çok karışıyor
herşey birbirine geçiyor
birbirinden kurtaramıyorum
birbirinden ayıramıyorum
bağımsızlaştıramıyorum
özgürleştiremiyorum kendimi
soyutlayamıyorum
ayrı düşünemiyorum
tepeden bakamıyorum hayata örneğin
değerlerin değerlendirmesini yapamıyorum
sonra bir zaman geliyor
herşey yoluna girer gibi oluyor
karmaşık beynim, karmaşıklığıyla kalıyor
karmaşıklıklar içinde bir düzen kurmaya çalışıyorum
karmaşa düzenim oluyor
ve her düzende karmakarışık oluyorum
düzen benim karmaşıklığımı dengeleyemiyor
şimdi düşünüyorum da
karmaşık olan benim beynim mi?
yoksa hayatın ta kendisi mi?
bu sorunun cevabı bir çok şeyi netleştirebilir
emin değilim!
aslında düzene karşı olan benim gibi geliyor.
ama etrafıma bakıyorum da
düzen neredeyse benim.
herşey herkes farklı bir biçim almış
insanlıktan çıkmışız çoğumuz örneğin
ben mükemmellik çabasındayım
yeni doğanlar insan olma çabasında
--spoiler--
insanlıktan çıkmış gibiyiz değil mi
bir eş lazım
hiçbir şey tek değil
eşimizi bulmamız lazım
komik gelebilir ama
hayat ve karmaşıklık
tüm soyutlar tüm somutlar her ne varsa
o zaman netleşecek
--spoiler--
dünyayı aydınlatacak gücüm var.
farkındayım da.
ışığım olacak biri lazım
sanırım haklısın
şimdi farkına varıyorum?
Sen eş deyince aklım kabullendi
beni yaratana öykünüyorum ben
O olmaya çalışmışım yıllardır
kimseye muhtaç olmamaya
kimseden etkilenmemeye
ve
herkesi etkilemeye çalışmışım
yeni farkına varıyorum bunun
o kadar saçma gibi geliyor ki
ve bir o kadar mantıklı
mantığım almıyor beni
bense mantığımın sularından çıkamamışım
ışığım ama güneşlere muhtacım
ne desem, nasıl desem
bilemiyorum
üzülüyorum ama ağlayamıyorum
bazen böyle 2 damla akıyor
gözlerimden
kaldırım taşlarına düşüyor kalbimin
bedenim parça pinçik oluyor
hüzün doluyorum gece olunca
sabahı görememekten korkuyorum
uyuyamıyorum
ama uyuyamıyor olmam korkumdan değil
ölmekten hiç değil
O'na hasret ölmekten
bir kez görmeden
bir kez öpmeden ölmekten
itaat ederim...
anlıyor gibi oluyorum
ayrıntılarına takılmadan
basitçe düşünüyorum herşeyi
herkesi
sonra bir zaman geliyor
ayrıntılar basitlikleri zorlaştırıyor
karmaşıklaştırıyor
karmaşıklık hayatın doğası mı?
yoksa doğanın felsefesi mi çözemiyorum
kafam daha çok karışıyor
herşey birbirine geçiyor
birbirinden kurtaramıyorum
birbirinden ayıramıyorum
bağımsızlaştıramıyorum
özgürleştiremiyorum kendimi
soyutlayamıyorum
ayrı düşünemiyorum
tepeden bakamıyorum hayata örneğin
değerlerin değerlendirmesini yapamıyorum
sonra bir zaman geliyor
herşey yoluna girer gibi oluyor
karmaşık beynim, karmaşıklığıyla kalıyor
karmaşıklıklar içinde bir düzen kurmaya çalışıyorum
karmaşa düzenim oluyor
ve her düzende karmakarışık oluyorum
düzen benim karmaşıklığımı dengeleyemiyor
şimdi düşünüyorum da
karmaşık olan benim beynim mi?
yoksa hayatın ta kendisi mi?
bu sorunun cevabı bir çok şeyi netleştirebilir
emin değilim!
aslında düzene karşı olan benim gibi geliyor.
ama etrafıma bakıyorum da
düzen neredeyse benim.
herşey herkes farklı bir biçim almış
insanlıktan çıkmışız çoğumuz örneğin
ben mükemmellik çabasındayım
yeni doğanlar insan olma çabasında
--spoiler--
insanlıktan çıkmış gibiyiz değil mi
bir eş lazım
hiçbir şey tek değil
eşimizi bulmamız lazım
komik gelebilir ama
hayat ve karmaşıklık
tüm soyutlar tüm somutlar her ne varsa
o zaman netleşecek
--spoiler--
dünyayı aydınlatacak gücüm var.
farkındayım da.
ışığım olacak biri lazım
sanırım haklısın
şimdi farkına varıyorum?
Sen eş deyince aklım kabullendi
beni yaratana öykünüyorum ben
O olmaya çalışmışım yıllardır
kimseye muhtaç olmamaya
kimseden etkilenmemeye
ve
herkesi etkilemeye çalışmışım
yeni farkına varıyorum bunun
o kadar saçma gibi geliyor ki
ve bir o kadar mantıklı
mantığım almıyor beni
bense mantığımın sularından çıkamamışım
ışığım ama güneşlere muhtacım
ne desem, nasıl desem
bilemiyorum
üzülüyorum ama ağlayamıyorum
bazen böyle 2 damla akıyor
gözlerimden
kaldırım taşlarına düşüyor kalbimin
bedenim parça pinçik oluyor
hüzün doluyorum gece olunca
sabahı görememekten korkuyorum
uyuyamıyorum
ama uyuyamıyor olmam korkumdan değil
ölmekten hiç değil
O'na hasret ölmekten
bir kez görmeden
bir kez öpmeden ölmekten
itaat ederim...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar