terminal velocity

albüm günlerdir durmadan dönüyor. john petrucci metal müzik dünyasının yanısıra, müzik dünyasının en iyi nota bilgisine sahip, bu bilgisini en efektif şekilde kullanan, dream theater gibi bir grubu neredeyse sırtlayan birisi. 15 yıl sonra gelen solo albüm, albüm içinde bir çok materyal, zevkine göre kaydettiği gitar pasajları ve her solo da kullandığı farklı ve geniş notasyon aralığı. hepsinden de önemlisi portnoy ile yıllar sonra bir araya gelip, liqued tension experiment vari bir albüm mü geliyor? dedirtti. portnoy olaya kendi tarzını da ortaya koyunca, dinlemesi zevk veren shred bir albüm ortaya çıktı. yer yer blues tadı, kimi zaman dream theater progresifliği alsam da, petrucci başlı başına bir müzik ziyafeti.